uit de website van Maarten Zweers:   
Parsifal 
van Richard Wagner
Parsifal (Placido Domingo) en de Graal

Parsifal (Placido Domingo) en de Graal

Wagners 7 grote muziekdrama's beschrijven de gehele bewustzijns-ontwikkeling van de mens. Die begon in zijn tetralogie "Der Ring des Nibelungen" (1-4) met de vorming van ons zelfbewustzijn, ons Ego. In "Tristan und Isolde"(5) moet de grootste held van deze "ego-vorming" - Tristan - ontdekken dat de Liefde een kracht is, die nog groter is dan zijn heldendom. De liefde breekt de geslotenheid van het ego - de "Ring" - open. Die ervaring maakt de mens rijp voor de boodschap van Johannes de Doper, het centrale thema in "Die Meistersinger" (6). Johannes leerde hoe wij van een "ring van duisternis" tot een "ring van licht", van "gesloten" egocentrisme tot - zij het vanuit het ego - het ego over-stijgend altruïsme moeten komen. Eerst dan zullen we met Wagners "Parsifal" (7) de christelijke liefde volkomen in praktijk kunnen brengen. 

Wagners "Parsifal" beschrijft de transformatie die ons religieuze leven moet ondergaan om de Christus in ons te bevrijden.

De traditionele christelijke beleving, een soort "zeker weten op basis van geloof" - gesymboliseerd door de witte zwaan - moeten wij doden om ruimte te maken voor "zeker weten op basis van eigen ervaring". Inhoudelijk zal dit nieuwe religieuze leven niet anders zijn. Het gaat erom, dat wij zelf de bron van onze levensovertuiging moeten worden. Levenservaring, maar bovenal ul- time zelfkennis is de voorwaarde voor deze transformatie. Met Parsifal gaan wij deze weg, die leidt tot "verlossing van onze innerlijke Verlosser". De 3e akte speelt ook niet voor niets op Goede Vrijdag.

 

Klik hier voor de website van Maarten Zweers